Kvifor denne destinasjonen?

Då vi fekk moglegheit til å delta i Erasmus+ og reise på jobbskygging, ønskte vi å dra ut i Europa for å sjå korleis andre land arbeider i barnehage. Vi vurderte fleire land, mellom anna Spania, Italia, Island, Finland og Nederland.

Vi melde oss inn i ei Facebook-gruppe for jobbskygging gjennom Erasmus+, og fekk mange svar – særleg frå Tyrkia og Slovenia, men også frå fleire andre land som ønskte partnarskap. Vi hadde fleire diskusjonar i leiargruppa om kva destinasjon vi skulle velje.

Pedagogisk leiar Kari Lønningen hadde tidlegare delteke i Erasmus+ og hadde kontaktar i Sverige. Vi kom fram til at det kunne vere lurt å starte i eit land der vi forstår språket. Vi tok kontakt med rektorane via e-post, og fekk raskt positivt svar om at vi kunne kome på jobbskygging.

Barnehagane vi besøkte arbeider særleg med språk og barns rett til å uttrykke seg på ulike måtar. Dei ser mangfald som ein ressurs, då barna kjem frå ulike kulturar. Dei deltek i prosjektet FABeL, eit samarbeid mellom Göteborgs universitet og Göteborg kommune. Prosjektet handlar om korleis munnleg historieforteljing – som fablar, folkeeventyr og andre kulturelle forteljingar – kan brukast som ressurs i barnehagen for å styrke språk og kommunikasjon.
Dette er svært relevant for oss, då Øygarden kommune er ein språkkommune, og vi har språk, mangfald og inkludering som satsingsområde i vår barnehage.

Reise og opphald

Vi reiste med fly og budde sentralt på Hyatt Place Gothenburg Central, som ligg ved sentralbanestasjonen. Dette gjorde det enkelt å kome seg rundt med buss og trikk.

Barnehagane vi besøkte: Førskolane Famngatan og Nymilsgatan

Mål for reisa

Målet med turen var å få innsikt i korleis vertsbarnehagane arbeider strategisk med mangfald, inkludering og språkutvikling. Vi ønskte mellom anna å finne svar på:

• Korleis arbeider dei i praksis?
• Korleis blir informasjon formidla til foreldre?
• Har dei verktøy for oversetjing til ulike språk?

Vi ønskte også å få nye metodar og inspirasjon til å vidareutvikle vår eigen praksis.

Erfaringar frå opphaldet

Det var tydeleg kva barnehagane satsa på. Dokumentasjon var godt synleg på veggane, og samsvarte med det rektorane fortalte.

Vi fekk omvising i Nymilsgatan førskole (rektor Elin) og Orkestergatan førskole (rektor Eva-Lena). Dei neste dagane sat vi i møte og jobbskygga rektorane. Dei presenterte satsingsområda sine, viste planar og svara på spørsmål – særleg knytt til inkludering.

Under opphaldet vart det tydeleg at barnehagane hadde ein gjennomtenkt og systematisk praksis. Dokumentasjon var synleg i barnehøgd og fungerte som eit aktivt pedagogisk verktøy. Dette kan knytast til eit sosiokulturelt læringssyn, der læring skjer i samspel med omgivnadene, og der språk og kommunikasjon er sentrale reiskapar i utviklinga.

Vidare vart vi inspirerte av korleis dei nytta det fysiske miljøet som ein aktiv del av det pedagogiske arbeidet – ofte omtalt som «den tredje pedagogen». Dette perspektivet har røter i Reggio Emilia pedagogikk, der miljøet skal invitere til utforsking, deltaking og medverknad. Tilgangen på materiell og tilrettelegging av rom gjorde det mogleg for alle barn å delta i leik og læring på eigne premiss.

Oppsummering

Dette var ei svært lærerik og inspirerande reise. Vi vart godt tekne imot av rektorane, og kommunikasjonen fungerte godt. Vi hadde også hyggelege lunsjar saman i nærmiljøet. Dei framstod som stolte av arbeidet sitt og av samarbeidet med kvarandre, og dei utfylte kvarandre på ein god måte.

Det som overraska meg mest, var at dei ikkje hadde eigne tiltak for minoritetsspråklege barn eller barn med særskilte behov. Bemanninga var lågare enn i Noreg, og dei hadde verken spesialpedagog eller ekstra støtteressursar.

Bruken av ASK (alternativ og supplerande kommunikasjon) var synleg i miljøet, men rektorane fortel at det er tilfeldig kor mykje dette blir brukt i praksis. Det er i mindre grad ein integrert del av ein systematisk pedagogisk praksis. Det blir brukt av dei som kan det.

Deira perspektiv er at alle barn har individuelle behov, og at alle skal få utbytte av eit godt tilrettelagt læringsmiljø. Dei legg vekt på tilgjengelege vaksne og gode rammer for alle. Når det gjeld språk, ser dei ikkje på barna som minoritetsspråklege, men som «gøteborgarar».

Eit anna sentralt funn var deira syn på inkludering. I motsetning til praksis i Noreg, hadde dei ikkje eigne tiltak retta spesielt mot minoritetsspråklege barn eller barn med særskilte behov. I staden hadde dei eit universelt perspektiv der alle barn blir sett på som likeverdige deltakarar med individuelle behov. Dette kan knytast til prinsippet om inkluderande fellesskap, slik det kjem til uttrykk i UNESCO sine retningslinjer for inkluderande opplæring.

Samtidig kan denne praksisen også drøftast kritisk i lys av behovet for tilpassa opplæring og tidleg innsats, som står sterkt i norsk barnehagetradisjon. Mangelen på spesialpedagogiske ressursar kan utfordre moglegheita for å gi tilstrekkeleg støtte til barn med større behov.

Reisa gav absolutt meirsmak. Jobbskygging er noko eg vil anbefale til andre. Det krev arbeid både før og etter, men gir stort fagleg utbytte, inspirasjon og motivasjon til utvikling. Utforminga på romma estetisk tiltalande og innretning og materiell viste barna tydeleg kva som skulle skje.

Eg sit igjen med ei stadfesting på at vi gjer mykje bra i Marihøna barnehage, men også med idear til kva vi kan justere og vidareutvikle.

Praktisk

Vi budde sentralt i Göteborg, med kort avstand til kollektivtransport og fasilitetar. Det tok om lag 20 minutt å reise frå hotellet til barnehagane. Her var det kort veg til både buss, trikk og kjøpesenter. Det var lett å komme seg til barnehagen frå hotellet. Det tok ca.20 min.

Reisefølge og vertsskap

Eva – Lena rektor i Orkestergatan (øvst til venstre), Monica Beate (styrer i Liljevatnet), Kari (pedagog Marihøna , Katja(assisterande styrar Liljevatnet og Jenny( Pedagog frå Nymilsgatan)

Elin rektor i Nymilsgatan (Nede til venstre) , Therese (styrar i Marihøna) og Jannicke fagarbeidar i Liljevatnet.

Bilde

Kvifor denne destinasjonen?

Vi er ei gruppe frå Lliljevatnet bhg. som kom saman og diskuterte kva for eit land vi skulle velga. Vi var alle einige om at Sverige var det beste alternativet for oss, då det er lettare å forstå språket. Monica Beate og Katja kom i kontakt med Eva-Lena Carling, rektor for førskolan i Orkestergatan 35. Deretter hadde vi nokr møter på teams. Dette var veldig nyttig då vi følte vi blei litt kjent med kvarandre før vi møttest.

Reise og opphald

Eg tok fly og deretter tog inn til Gøteborg. Overnatta på hotell.

Mål for reisa

• Fagleg utvikling: Å styrka forståinga mi av korleis eg kan legga til rette for reell medvirkning for barn, også når dei har avgrensa talespråk.
• Metodisk innsikt: Eg skulle observera og læra konkrete metodar for å inkludera barn med avgrensa språk i leik og aktivitetar.
• Intelektuell kompetanse: Eg skal bli meir bevisst på korleis inkludera barn sin språkeige og kulturelle bakgrunn.

Erfaringar frå opphaldet

Dag 1 starta med omvisning i barnehagen kor eg fekk innsikt i korleis dei arbeider med barn sin medvirkning gjennom dokumentasjon på veggane og bruk av konkreter i utstillingar. Barnehagen hadde fleire rom til ulike aktivitetar, og nokore av romma var inndelt i soner, blant anna ein lesekrok med bøker på fleire språk. Det var også laga til lesemoglegheiter i gangane som var rolige og lite forstyrrelser av personalet og barn. Veldig god utnytting av arealet i barnehagen.

Etter omvisninga blei eg tatt med for å helsa på pedagogen eg skulle jobbskygga, Daisy Villamil. Ho jobba på avdeling med 1- til 2-åringar. Eg observerte voksenrollen i praksis, med særleg vekt på samspel og språkstøtte. På formiddagen deltok eg i leik saman med barna og pedagogen, der musikk og konkreter ble aktivt brukt. Vidare følgde eg pedagogen i samlingsstund og under gjennomføring av lunsj.

I samlingsstunda blei musikk og film, kombinert med bruk av konkreter, nytta som pedagogisk verkemiddel for å sikra deltaking frå alle barn. Aktiviteten var godt innarbeida, noko som bidro til forutseieligheit og tryggleik for barna. Eks. film om ein lastbil som plukka opp ulike dyr langs vegen. Til dette hadde personalet laga konkreter i form av malte kartongar i ulike fargar, samt eit førerhus med tilhøyrande vogner. Barna fekk tildelt kvart sitt dyr, og etter kvart som dyra dukka opp i filmen blei barna inviterte til å identifisera seg med dyret og ta plass i ei av vognene. Dei vaksne deltok også aktivt i leiken, noko som bidro til fellesskap og inkludering.

Eg fekk også anledning til å delta på ei utflukt til den svenske skjærgården, der eg observerte kva for betydning dette hadde både for barna som var med, og for barna som fekk besøk. Dette var eit prosjekt dei hadde jobba med i eit par år. Vi reiste med trikk og hurtigbåt, og opplevelsen av å komma ut til øya gjorde sterkt inntrykk på både små og store. Barna viste stor glede og engasjement. Øya var prega av ro og fråvær av biltrafikk, med berre 120 fastbuande. I barnehagen vi besøkte ute på øya, var det dette året berre tre barn, som tydeleg gleda seg til besøket.

Til tross for at eg var ukjent for både barn og voksne, blei eg svært godt mottatt og inkludert. Vi gjekk tur i skogen, der personalet fortalte om øya og betydningen av besøksordninga for barna i barnehagen. Barna vi hadde med oss fekk også helsa på sauer og lam, noko som skapte stor begeistring.

Etter turen fekk vi servert lunsj av heimelaga suppe og nybakt brød. Eit av barna kvilte, medan dei andre barna leika inne i barnehagen. Då det var tid for heimreise, gjekk vi til båthamna og venta på båten tilbake. Vel tilbake i barnehagen tok eg farvel med pedagogen og barna, og takka for moglegheiten til å følga arbeidet hennar.

Mennesks eg møtte var veldig inkluderande og hadde mykje humor. Eg følte meg veldig inkludert og verdsatt i møte med alle i Orkestergata førskule.

Oppsummering

Som ei oppsummering sit eg igjen med mange gode minner og fine kvardagssituasjonar. Eg sit igjen med ei kjensle av eit arbeidsmiljø som inkluderer alle, og ei barnegruppe som blir sett, høyrd og har ein trygg og god opplæringsarena.

Eg vil sterkt anbefala andre å delta i jobbskygging. Eg har lært mykje som eg tar med inn i min eigen arbeidskvardag. Og turen til skjærgården (Kjøpstadsø) var eit høydepunkt som eg set høgt då eg fekk oppleva kva den inkluderingen betydde for store og små frå begge barnehagane.

Biletgalleri

Kvifor denne destinasjonen?

På bakgrunn av det var første gang vi var deltakar i Erasmus + og skulle på jobbskygging, tenkte vi at dette blei lettast med tanke på språket. Dei er enkle å forstå, samt at vi sjølve kunne snakke norsk.

Vi meldte oss først inn i ei Facebook-gruppe til Erasmus+, men det var ikkje så lett å finne rett kontakt der. Kari Lønningen, pedagog i Marihøna barnehage hadde tidlegare delteke i Erasmus+, og hadde kontaktar i Sverige.  Vi sendte mail til to rektorar der og forklarte at vi var 2 barnehagar som skulle på jobbskygging, beskreiv kva vi ønska å jobbeskygge og om dei var interessert i besøk. På same tidspunkt hadde Trond Heggestad vore i kontakt med Eva Lena. Han kjenner ho frå tidlegare, da dei har hatt partnarskap i Erasmus+.

Vi fekk raskt svar på mail fra Eva-Lena og Liselotte. Begge var veldig interessert i besøk av oss.

Barnehagane vi besøkte har eit særleg fokus på språk og barns rett til å uttrykke  seg, og ser mangold som ein ressurs. Gjennom FABEL-prosjektet sitt bruker dei munnleg historie forteljing for å styre barns språk og kommunikasjon. Øygarden kommune er ein språkkommune. Dette er svært relevant for oss, sidan Øygarden kommune er ein språkkommune med fokus på mangfald og inkludering som satsingsområde i barnehagen.

Reise og opphald

Eg samkøyrte med ein av mine tilsette til Flesland. Vi tok direktefly til Gøteborg og flybuss til hotellet, Hyatt pace Gothenburg central, som ligg ved sentralbanestasjonen. Herifrå var det enkelt å kome til og frå barnehagen med buss og trikk.

Mål for reisa

Hovudmålet var å finne ut av korleis dei jobba strategisk med å inkludera minoritetsspråklege og barn med særskilte behov.

Eg ønskte blant anna å få innsikt i korleis dei samarbeidar med minoritetsspråklege føresette, kva for kommunikasjonsmetoder dei tok i bruk, det allmenn pedagogiske vs. det spesialpedagogiske, korleis arbeider dei i praksis og tilsett prosesser. Eg ønska å få inspirasjon og nye metodar til å vidareutvikla vår eigen praksis i Liljevatnet barnehage.

Eg forventa å sjå mange fleire minoritetsspråklege barn og tilsette i barnehagane enn hos oss. Eg var difor veldig spent på å høyra korleis dei jobba med å inkludera i barnehagane sine.

Erfaringar frå opphaldet

Eg var veldig spent før opphaldet, men sit att med berre gode opplevingar. Vi vart tekne svært godt imot av rektorane Eva-Lena og Elin, som begge framstod som varme og imøtekomande personar. Allereie første dag fekk vi oss ein liten latter då vi hadde teke trikken i feil retning – då vi ringde Eva-Lena, vart det starten på ein hyggeleg tone. Elin møtte oss ved haldeplassen og følgde oss trygt fram.

Vi fekk først omvising i Nymilsgatan barnehage, der Elin er rektor, før vi besøkte Orkestergatan barnehage, der Eva-Lena er rektor. Under omvisingane vart det tydeleg kva barnehagane satsa på. Dokumentasjon var godt synleg på veggane, plassert i barnehøgd, og samsvarte godt med det rektorane fortalde. Det fungerte som eit aktivt pedagogisk verktøy i kvardagen. Vi vart òg inspirerte av korleis dei nytta det fysiske miljøet som ein aktiv del av det pedagogiske arbeidet. Dei hadde ein medviten bruk av rom og god tilgang på materiell slik at barna fekk høve til å delta i leik og læring på eigne premissar.

Dei neste dagane sat vi i møte og jobbskygga rektorane. Dei presenterte satsingsområda sine, viste planar og svara grundig på spørsmåla våre – særleg knytt til inkludering. Gjennom desse dagane fekk vi eit tydeleg inntrykk av at barnehagane arbeider systematisk og gjennomtenkt med praksisen sin.

Eva-Lena og Elin framstod som eit svært godt team, som over tid har arbeidd målretta for å utvikle både læringsmiljøa og kompetansen til dei tilsette. Det var kjekt å kunne gje dei positiv tilbakemelding på det vi fekk sjå og høyre, noko vi opplevde at dei sette stor pris på.

Opphaldet var prega av mykje latter og gode samtalar. Begge dagane vart vi køyrde til ulike stader for lunsj, der vi snakka om både arbeid og private ting, noko som gjorde opplevinga endå meir personleg og kjekk.

Eg hadde med meg ein pedagogisk leiar/assisterande styrar og ein fagarbeidar, noko som gav oss gode høve til å reflektere saman undervegs.

Oppsummering

Det var ei svært kjekk og lærerik oppleving å reise på jobbskygging saman med tilsette frå Marihøna barnehage. Begge rektorane vi fekk følgje, var dyktige fagpersonar med lang erfaring, og dei viste med stoltheit fram barnehagane sine og delte ope om korleis dei arbeider.

Som gruppe hadde vi det også veldig fint saman. Kveldane baud på gode samtalar og refleksjonar kring det vi hadde sett og opplevd, ofte over middag på restaurant. Dette styrkte både fellesskapet og læringsutbyttet av turen.

Det var mange tilsette og barn med innvandrarbakgrunn i barnehagane, noko som gjorde meg ekstra nysgjerrig på korleis dei arbeidde med inkludering. Læringsmiljøa ved Nymilsgatan og Orkestergatan barnehagar framstod som svært gjennomtenkte. Dei var estetisk tiltalande, varme og innbydande, og både romløysingar og materiell synleggjorde tydeleg for barna kva som skulle skje. Det fanst lesemiljø fleire stader, og dei vaksne var aktivt til stades også der.

Pedagogane var mykje på golvet, med ei medviten plassering i rommet, og i kontinuerleg samspel og kommunikasjon med barna. Strukturen i kvardagen verka svært støttande, både for barna og for dei tilsette. Dette er noko av det eg særleg vil ta med meg vidare i eige arbeid.

Det som overraska meg mest, var at dei i liten grad gjorde noko ekstra retta spesifikt mot minoritetsspråklege barn eller barn med særskilde behov. Bemanninga var lågare enn det vi er vane med i Noreg, og dei hadde verken spesialpedagog eller eigne støtteressursar knytt til barn med særskilde utfordringar. I staden hadde dei eit grunnsyn om at alle barn har særskilde behov, og at alle skal ha utbyte av eit godt tilrettelagt læringsmiljø. Dei vektlegg at alle barn treng trygge, tydelege vaksne som fordeler seg godt i rommet, og dei skil i mindre grad mellom grupper – alle er ein del av fellesskapet, «Gøteborgarar».

Ei slik oppleving med jobbskygging vil eg varmt anbefale til andre. Det krev ein del arbeid både i forkant og etterkant, men gevinsten er stor. Eg har fått fagleg påfyll, ny inspirasjon og motivasjon til kva vi kan vidareutvikle i Liljevatnet barnehage, i tillegg til verdien av å vere på tur saman og dele erfaringar.

Vi håpar også å få høve til å invitere Eva-Lena og Elin til jobbskygging hos oss. Vi har òg mykje vi er stolte av, og som vi gjerne vil få vise fram.

Reisefølge og vertsskap

Kari Lønningen(ped.leder i Marihøna), Monica Beathe Vindenes(styrar i Liljevatnet), Jannicke Matre(barne-og ungdomsarbeidar i Liljevatnet), Therese Frostad(styrar i Marihøna) og Katja Morvik( ass. Styrar i Liljevatnet og Marihøna).

Rektor, Eva-Lena Carling(øvst til venstre), rektor Elin Samuelsson(nede til venstre) og Jenny(pedagog i Nymilsgatan(øvst til høyre)

Rektor, Eva-Lena Carling(øvst til venstre), rektor Elin Samuelsson(nede til venstre) og Jenny(pedagog i Nymilsgatan(øvst til høyre).

Biletgalleri

Kvifor denne destinasjonen?

Valet fall på Gøteborg då ein av dei tilsette i Marihøna barnehage allereie hadde ein kontakt der som vi kunne nytta oss av. Ho snakka varmt om Eva-Lena Carling, ein rektor/styrar ho tidlegare hadde deltatt i eit Erasmus+ prosjekt saman med. Ettersom vi som 1.gangs deltakarar i Erasmus+ ønska jobbskygging i eit av dei skandinaviske landa, fall det seg naturleg å kontakta Eva-Lena.

Reise og opphald

Vi tok fly og budde på hotel Hyatt Place Gothenburg Central.

Mål for reisa

Formålet med reisen var jobbskygging i ein barnehage i Gøteborg, og eg forventa å komma til ein barnehage drifta og organisert ganske likt min eigen barnehage i Øygarden. Eg håpte på ny inspirasjon i møtet med kollegaer i Sverige, kanskje nokre idéar som eg kunne ta med tilbake for å justera eigen praksis som pedagog.

Erfaringar frå opphaldet

Oppholdet i Göteborg vart opplevd som svært inspirerande, lærerikt og heilheitlig positivt. Mobiliteten innfridde forventingane på alle område og ga meg både fagleg påfyll, nye perspektiv og verdifulle refleksjonar rundt eigen praksis.

Det som gjorde sterkast inntrykk, var møtet med varme, opne og svært engasjerte fagpersonar som tydeleg brenner for arbeidet sitt. Deira bevisste pedagogiske val, høge refleksjonsnivå og genuine interesse for barn si læring og medvirkning gjorde opphaldet både motiverande og utviklande. Eg opplevde eit inkluderande og inspirerande læringsfellesskap der det var rom for faglege samtalar, spørsmål og deling av erfaringar.

Samtidig fungerte oppholdet som ein viktig fagleg oppvekkar. Det ga meg anledning til å sjå eigen praksis utanifrå og reflektera over korleis vi arbeider i vår eigen barnehage. Eg reiser heim med ny læring, konkrete idéar og inspirasjon til vidare utviklingsarbeid, særleg knytta til læringsmiljø, pedagogisk dokumentasjon og barna sine forteljingar.

Ei viktig erkjenning eg tar med meg, er også ein styrka bevissthet om at vi allereie gjer mykje godt arbeid i eigen barnehage. Opphaldet stadfesta verdien av eigen praksis, samtidig som det synleggjorde at det alltid fins rom for ny læring, nye innfallsvinklar og fagleg input. Denne kombinasjonen av stadfesting og utviklingsmoglegheiter vart opplevd som svært verdifull.

Opphaldet ved førskolen Orkestergatan i Göteborg gjorde inntrykk på meg, både visuelt, pedagogisk og menneskeleg. Barnehagen, som sto ferdig i 2021, framstod som eit stort og imponerande byggverk. Innsida var minst like gjennomført og spegla tydeleg den Reggio Emilia-inspirerte pedagogikken som preger heile verksemda.

Bilete frå reiseskildring frå jobbskyggetur til Gøteborg i Sverige

Allereie under omvisninga fekk eg eit tydeleg bilete av eit rikt og bevisst læringsmiljø, der Barns berättande utgjorde den raude tråden i det pedagogiske arbeidet. Dette kom til uttrykk gjennom omfattande pedagogisk dokumentasjon på veggene, prosessvegger, estetisk utsmykking og ein gjennomgåande bruk av naturmaterialer som greiner, kongler, blader og planter. Heile miljøet framstod som nøye planlagt for å invitera til undring, utforskning og medvirking.

Det var særleg interessant å sjå korleis romma var bevisst utforma i samarbeid med ein prosessleiar med ansvar for leikemiljøet. Dersom eit miljø ikkje fungerte optimalt, blei det justert i tett samarbeid med personalet for å møta barna sine interesser og behov. Dette ga meg ei djupare forståing av korleis det fysiske miljøet aktivt påverkar barna sin leik og læring. Tanken er at barnet gjer det rommet forteller det, derfor er det viktig med bevissthet rundt kva man plasserer i rommet – kva for type leik oppfordrer rommet til?

Eg lot meg også imponera av dei mange sanselige og estetiske elementa: spennende lyssetting, senka tak med tyll, avgrensa leikesoner med tepper, puter, stoff og naturmaterialer, innbydende lesekroker, teikn-til-tale-symboler og fem atelierer som var i dagleg bruk. Kvar krok og sone i barnehagen var utnytta med stor bevissthet.

Menneska eg møtte, gjorde oppholdet ekstra verdifullt. Eg blei tatt svært godt imot av varme, opne og fagleg engasjerte tilsette, og møtte mange nysgjerrige og trygge barn. Særleg lærerikt var jobbskyggingen med Mathilda, som arbeidde med dei yngste barna. Ho framstod som roleg, balansert og svært pedagogisk bevisst.

Ei spesiell oppleving var å observera måltidssituasjonen hennar med seks barn under tre år. Med ro, nærvær og stor sensitivitet klarte ho å sjå kvart enkelt barn, tolka både verbale og nonverbale uttrykk, bruka teikn-til-tale aktivt og skapa ein varm samtalesituasjon gjennom heile måltidet. Denne roen og respekten for barna sitt tempo gjorde stort inntrykk på meg og ga verdifull inspirasjon til eigen praksis.

Oppsummering

Opphaldet ved Orkestergatan i Göteborg var ei flott erfaring å ta med seg i erfaringsbanken. Det mest inspirerande var å oppleva korleis den Reggio Emilia-inspirerte pedagogikken gjennomsyrte heile læringsmiljøet i barnehagen, frå det estetiske uttrykket og dei bevisst utforma romma til den pedagogiske dokumentasjonen og det tydelege fokuset på Barns berättande. Særleg gjorde observasjonen av måltidssituasjoner, barna sin medvirkning og personalet sitt rolege, sensitive samspel med dei yngste barna eit sterkt inntrykk.

Gjennom mobiliteten har eg fått auka kompetanse innan pedagogisk dokumentasjon, læringsmiljø, bruk av litteratur og forteljing, samt korleis det fysiske miljøet kan fungera som ein aktiv medspelar i barna sin leik og læring. Opphaldet har også styrka bevisstheten min om betydningen av heilheit, estetikk og ein tydeleg raud tråd i det pedagogiske arbeidet. Samtidig har erfaringa gitt meg ny inspirasjon og stadfesta at vi også gjer mykje godt arbeid i eigen barnehage, samtidig som det alltid fins rom for vidare utvikling.

Eg vil absolutt anbefals denne typen mobilitet til andre. Erasmus+-opphald gir ein unik moglegheit til fagleg påfyll, nye perspektiv, internasjonal erfaringsdeling og personleg utvikling. Møtet med engasjerte fagpersoner, nye arbeidsmåtar og andre læringsmiljø gir verdifulle impulser som kan bidra til kvalitetsutvikling i eigen praksis og institusjon.

Biletgalleri